ปีหน้าวันนี้ การเดินทางระหว่างภูเก็ตกับกระบี่อาจเร็วพอ ๆ กับการก้าวจากฝั่งลงสู่ทะเล บริษัทแรกของไทยที่ให้บริการเครื่องบินทะเลเชิงพาณิชย์ “ไทยซีพลเน” (Thai Seaplane) กำลังเตรียมเปิดเที่ยวบินโดยสารตามตารางข้ามทะเลอันดามัน และทางการตั้งเป้าให้เที่ยวบินนำร่องเส้นทางภูเก็ต–กระบี่เริ่มได้ภายในสิ้นปี 2569 [ref:1] [ref:2]
สิ่งที่ทำให้จังหวะนี้ต่างจากเดิมอย่างแท้จริงคือกฎระเบียบฉบับหนึ่งที่เปลี่ยนทุกอย่างอย่างเงียบ ๆ ในปี 2568 องค์การการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (กพอ.) ประกาศใช้ระเบียบฉบับแรกของประเทศว่าด้วยการบินเครื่องบินทะเลและท่าจอดน้ำชั่วคราว ซึ่งเป็นกรอบกฎหมายที่เปลี่ยนแผนหลายปีให้กลายเป็นการเตรียมบินจริง [ref:3] ระเบียบฉบับเดียวนั้นคือเหตุผลที่ปี 2569 กลายเป็นปีที่ชายฝั่งอันดามันมีประตูบานใหม่รูปแบบหนึ่ง
20 นาทีแทนการนั่งรถสามชั่วโมง
เส้นทางเรือธงตอบโจทย์ความหงุดหงิดเก่า ๆ ของนักเดินทางที่เคยไปทั้งสองฝั่ง ปัจจุบันการเดินทางทางถนนระหว่างภูเก็ตกับกระบี่ใช้เวลาราวสามชั่วโมง ทั้งสะพาน การจราจร และถนนริมทะเลที่คดเคี้ยว แต่เครื่องบินทะเลใช้เวลาเพียงประมาณ 20 นาทีในระยะเดียวกัน [ref:1] [ref:3]
สำหรับนักเดินทางที่ตารางแน่น ความต่างระหว่าง 20 นาทีกับสามชั่วโมงในแต่ละเที่ยว เท่ากับได้เวลาทะเลเพิ่มขึ้นเต็มหนึ่งวัน และเส้นทางนี้เองก็คือความน่าตื่นตา: การบินผ่านหินปูนรูปทรงปราสาทของอ่าวพังงาเหนือผืนน้ำเดียวกับที่เรือหางยาวสอดไหวระหว่างหิน ผู้โดยสารจะได้เห็นชายฝั่งจากมุมที่แต่ก่อนเป็นของนกและโปสการ์ดเท่านั้น
เครือข่ายเริ่มแรกเชื่อมสามจุด — สนามบินนานาชาติภูเก็ต แหลมพนวัฒน์ทางใต้ของเกาะ และสนามบินนานาชาติกระบี่ — เป็นแกนของสิ่งที่ผู้ให้บริการเรียกว่า “วงจรอันดามัน” [ref:1] โดยกระบี่ได้รับเลือกเป็นพื้นที่นำร่องแรกของประเทศ [ref:2]
ตัวเลขที่ทำให้ทุกอย่างจับต้องได้
ไทยซีพลเนระบุว่าเที่ยวบินใด ๆ ภายในภูมิภาคอันดามันจะใช้เวลาไม่เกิน 90 นาที และค่าโดยสารเที่ยวเดียวภูเก็ต–กระบี่สัญญาไว้ไม่เกินประมาณ 4,849 บาท หรือต่ำกว่า 150 ดอลลาร์สหรัฐต่อที่นั่ง [ref:1] [ref:3] บริษัทใช้เวลาเตรียมการหกปี รวมถึงการฝึกนักบินในสหรัฐอเมริกาและเยอรมนี และระดมทุนได้ราว 300 ล้านบาท เครื่องบินลำแรก — เครื่องบินทะเลสีส้มสัญญาณเรียกขาน “PP” — นำเข้าเรียบร้อยแล้ว และท่าจอดสำหรับผู้โดยสารที่กระบี่แล้วเสร็จแล้ว [ref:1] [ref:3]
ความต้องการคาดว่าจะแรงตั้งแต่เริ่มต้น ผู้ให้บริการคาดการณ์ว่านักท่องเที่ยวต่างชาติจะคิดเป็นประมาณ 70% ของผู้โดยสาร ที่เหลือประมาณ 30% เป็นนักเดินทางคนไทย [ref:1] ด้านโครงสร้างพื้นฐาน รายงานการตรวจประเมินสิ่งแวดล้อมเบื้องต้น (IEE) ของท่าอากาศยานน้ำภูเก็ตอนุญาตได้สูงสุด 28 เที่ยวบินต่อวันในปี 2569 เพิ่มเป็น 42 เที่ยวบินภายในปี 2570–2573 โดยให้บริการราว 06:00–19:00 น. [ref:3]
แผนที่ที่ขยายขึ้น พร้อมความระมัดระวัง
วิสัยทัศน์ที่กว้างขึ้นคือเครือข่ายเกาะทั่วอันดามัน เส้นทางที่วางแผนไว้รวมถึงภูเก็ต–พีพี กระบี่–พีพี ภูเก็ต–หมู่เกาะสิมิลัน และภูเก็ต–เกาะลิเป [ref:3] ผู้ให้บริการรายที่สองอย่างสยามซีพลเนได้รับอนุมัติท่าจอดน้ำชั่วคราวสามจุดในจังหวัดกระบี่เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2569 รวมถึงจุดใกล้หาดทับแค [ref:3]
และโครงการเดินหน้าอย่างรอบคอบ เจ้าหน้าที่เรียกชื่อลำดับความสำคัญไปตรง ๆ เสียงเครื่องยนต์ในพื้นที่อ่อนไหว ผลกระทบต่อทรัพยากรทางทะเล และการใช้ทะเลร่วมกับชุมชนประมงพื้นบ้านกับทัวร์ทางทะเลเดิม ท่าจอดทั้งหมดเป็นแบบชั่วคราวและการอนุมัติดำเนินไปทีละขั้น แผนที่เส้นทางสุดท้ายจึงอาจปรับเปลี่ยนได้ [ref:3]
แล้วเมื่อไรจะบินได้
คำตอบที่ซื่อสัตย์คือ เร็ว ๆ นี้ แต่ไม่ใช่พรุ่งนี้ “ภายในสิ้นปี 2569” เป็นเป้าหมายของกระทรวง ไม่ใช่วันออกเดินทางที่ยืนยันแล้ว และยังมีผู้ให้บริการหนึ่งรอการอนุมัติด้านสิ่งแวดล้อมอยู่ ฤดูกาลก็สำคัญ ช่วงมรสุมประมาณพฤษภาคม–ตุลาคม การลงจอดน้ำในทะเลเปิดของอันดามันทำได้ยากขึ้น เที่ยวบินช่วงแรกจึงน่าจะเน้นอ่าวกำบังและฤดูแล้ง [ref:3]
ก่อนตั๋วจะเปิดขาย วิธีคิดที่ดีที่สุดคือมองเครื่องบินทะเลเป็น “จุดชมวิวแห่งใหม่” ของชายฝั่งอันดามันที่มาบอกใกล้ฤดูท่องเที่ยวพอดี ติดตามข่าวประกาศ เก็บเรือเฟอร์รี่ไว้เป็นตัวเลือกสำรอง แล้วเริ่มฝันว่าจะเลือกที่นั่งริมหน้าต่างด้านไหน — ซ้ายมือสำหรับหินปูนอ่าวพังงา ขวามือสำหรับทะเลเปิด
ยังไม่มีความคิดเห็น มาเป็นคนแรกที่ร่วมแบ่งปันความคิดกัน