ที่ลานหน้าที่ว่าการอำเภอกะปง ทุเรียนสาลิกาที่เพิ่งผ่าออกใหม่ ๆ มักทำให้คนเดินตลาดชะงักได้อย่างน่ารัก เนื้อสีเหลืองนวล กลิ่นหอมละมุน เปลือกเขียวเป็นหนาม และรอยยิ้มของแม่ค้าที่รู้จังหวะสุกของผลไม้ดีกว่าใคร
จังหวัดพังงาเปิดงานเทศกาลทุเรียนกะปง ประจำปี 2569 เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน โดยตั้งใจประชาสัมพันธ์ผลไม้คุณภาพ เพิ่มมูลค่าผลผลิต และช่วยขับเคลื่อนเศรษฐกิจชุมชน [ref:1] สำหรับนักเดินทางที่คุ้นกับภาพอ่าวพังงา น้ำใส และภูเขาหินปูน กะปงคืออีกมุมหนึ่งที่น่าเอ็นดูมากของจังหวัดเดียวกัน — มุมของสวน ฝน ดิน คนปลูก และฤดูกาลที่ทุกคนรอชิม
กลิ่นหอมที่มาพร้อมชื่อบ้านเกิด
ดาวเด่นของงานคือทุเรียนสาลิกา พร้อมด้วยมังคุดทิพย์พังงา ซึ่งรายงานของ NBT World ระบุว่าเป็นสินค้า GI หรือสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ [ref:1] ความหมายของคำนี้ทำให้ผลไม้ดูมีชีวิตขึ้นทันที เพราะมันไม่ได้เป็นเพียงของอร่อย แต่เป็นผลลัพธ์ของพื้นที่ อากาศ วิธีดูแลสวน และประสบการณ์ของเกษตรกรในแต่ละฤดู
รายงานวิดีโอของ NBT World เล่าว่างานนี้นำเสนอทุเรียนสาลิกา มังคุดคุณภาพ สินค้าท้องถิ่น การท่องเที่ยวเชิงเกษตร และการพัฒนาเศรษฐกิจฐานชุมชน [ref:2] ภายในงานยังมีการประกวดผลไม้ การแสดงวัฒนธรรม การละเล่นพื้นบ้าน การประกวดทำอาหารจากผลไม้ นิทรรศการสินค้าชุมชน บุฟเฟต์ทุเรียน สินค้า OTOP และอาหารท้องถิ่น รายละเอียดเหล่านี้ทำให้งานผลไม้ไม่ใช่แค่แวะซื้อแล้วกลับ แต่เป็นวันที่ได้เดิน ชิม คุย และจำ
ของฝากที่มาจากผืนดิน
เปลือกหอยจากทะเลอันดามันเล่าเรื่องคลื่นและกระแสน้ำ ส่วนผลไม้จากกะปงเล่าเรื่องฝน ดิน และมือคนปลูก ทั้งสองอย่างมีเสน่ห์คล้ายกันตรงที่เป็นของจากธรรมชาติที่ต้องอาศัยสายตาและความชำนาญในการเลือกให้ดี
งานเทศกาลยังมีการมอบรางวัลให้ผู้ชนะการประกวดผลผลิตทางการเกษตร เพื่อเชิดชูเกษตรกรที่พัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง [ref:1] สำหรับคนมาเที่ยว นี่คือโอกาสดีที่จะถามอย่างเป็นกันเองว่า วันนี้ลูกไหนสุกพอดี ทุเรียนสาลิกาต่างจากพันธุ์อื่นอย่างไร หรือทำไมมังคุดรสสดจึงเข้ากับเนื้อทุเรียนได้ดี คำตอบมักไม่ได้อยู่ในป้าย แต่อยู่ในประสบการณ์ของคนขายและคนสวน
ตลาดเล็ก ๆ ที่ทำให้เงินหมุนในชุมชน
รายงานของ PRD/NBT ระบุว่าพ่อค้าแม่ค้าในงานมียอดขายเพิ่มขึ้น โดยเชื่อมโยงกับโครงการ “ไทยช่วยไทยพลัส” ที่ช่วยให้การซื้อสินค้ามูลค่าสูงอย่างทุเรียนตัดสินใจง่ายขึ้น และช่วยให้เงินหมุนไปถึงเกษตรกร ผู้ประกอบการรายย่อย และชุมชน [ref:1]
นี่คือความสดใสแบบจับต้องได้ของงานท้องถิ่น ภายนอกเราเห็นกองทุเรียนสวย ๆ มังคุดเรียงเป็นภูเขาสีม่วง กลิ่นอาหาร และเสียงหัวเราะ แต่เบื้องหลังคือวงจรเล็ก ๆ ที่มีความหมาย นักท่องเที่ยวซื้อผลไม้หนึ่งลูก เกษตรกรมีรายได้ ร้านอาหารขายมื้อกลางวัน สินค้าชุมชนได้คนรู้จักเพิ่ม และอำเภอกะปงมีเรื่องเล่าใหม่ในใจผู้มาเยือน
เดินงานผลไม้อย่างนุ่มนวล
ถ้ามีโอกาสแวะกะปงในฤดูผลไม้ ลองเดินเหมือนไปเยี่ยมงานคราฟต์ ถามก่อนจับผลไม้ ให้แม่ค้าพ่อค้าแนะนำลูกที่สุกพอดีวันนั้น ชิมมังคุดคั่นระหว่างทุเรียนเพื่อให้รสสดขึ้น และถ้าต้องพาผลไม้เดินทางต่อ ควรถามวิธีแพ็กให้เรียบร้อย เพราะของดีควรเดินทางอย่างระวัง
ที่สำคัญ ลองมองมือของผู้คน มือที่เคาะเปลือกทุเรียนเบา ๆ มือที่เรียงมังคุดเป็นกองกลมสวย มือที่ตัดใบตองรองชิ้นผลไม้ มือเล็ก ๆ เหล่านี้คือเสน่ห์ของวัฒนธรรมของฝากแบบอันดามัน — เลือกอย่างตั้งใจ แบ่งปันอย่างอบอุ่น และมีเรื่องเล่าติดกลับบ้าน
เทศกาลทุเรียนกะปง 2569 จึงทำให้พังงาดูมีมิติยิ่งขึ้น นอกจากทะเลและภูเขา ยังมีความหวานสีเขียวจากสวนในฤดูกาลที่เหมาะเจาะ และรสชาตินั้นคล้ายคำทักทายจากชุมชนที่ภูมิใจในบ้านของตัวเอง
ยังไม่มีความคิดเห็น มาเป็นคนแรกที่ร่วมแบ่งปันความคิดกัน