แสงแรกของเช้าวันหนึ่งบนเกาะพระทอง หาดทรายก็เปรียบเหมือนหน้ากระดาษที่มีเจ้าของบ้านมาเขียนไว้ก่อนแล้ว ก่อนแดดจะร้อน กลุ่มอาสาสมัครและชาวบ้านจะเดินสำรวจชายหาดยาวด้านตะวันตกของเกาะ อ่านรอยครีบเต่าที่โค้งขดอยู่บนทราย และเนินทรายอ่อน ๆ ที่แม่เต่าขุดทิ้งไว้ตอนกลางคืน นี่คือข่าวเช้าที่ทะเลฝากมาบอก การเดินตรวจหาดยามเช้าแบบนี้ทำกันมาตั้งแต่ปี 2539 (ค.ศ. 1996) และหลังจากสามสิบปีเต็ม เรื่องราวที่หาดทรายเล่าให้ฟังกลับดีขึ้นเรื่อย ๆ

เกาะที่เต่าทะเลเลือกเอง
เกาะพระทองในจังหวัดพังงา ได้ชื่อมาจากตำนานเล่าขานเรื่องโจรสลัดที่นำพระพุทธรูปทองคำมาฝังไว้บนเกาะแล้วไม่เคยกลับมาเอา ที่นี่เป็นหนึ่งในเกาะเงียบ ๆ แห่งสุดท้ายของไทย มีหาดทรายขาวที่แทบไม่มีใครอยู่ยาวกว่า 15 กิโลเมตร [ref:5] ชายหาดที่ว่างเปล่าแบบนี้แหละคือสิ่งที่แม่เต่ามองหา ทะเลรอบเกาะก็เอื้อมไม่แพ้กัน มีทุ่งหญ้าทะเลที่เคยมีผู้พบพะยูนในปี 2025 และแนวปะการังใกล้เคียงอย่างหมู่เกาะสุรินที่ยังเป็นบ้านของเต่าทะเลถึง 4 ชนิด [ref:1][ref:5]
สามสิบปีของการมาถึงทุกวัน
หัวใจของงานนี้คือโครงการนอคเครต (Naucrates) ที่เริ่มบนเกาะนี้ตั้งแต่ปี 1996 และเพิ่งฉลองครบ 30 ปีเมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา ณ เมืองวัลโดบบียาเดเน่ ประเทศอิตาลี ท่ามกลางอาสาสมัครและผู้สนับสนุนมากมาย [ref:1]
งานจริง ๆ ไม่มีอะไรหรูหรา ทุกฤดูภาคสนามซึ่งกินเวลามกราคมถึงมีนาคมของทุกปี อาสาสมัครจากทั่วโลกจะอยู่กับชุมชนบนเกาะ เดินตรวจหาดทุกวันร่วมกับกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (DMCR) จดบันทึกรังเต่า เก็บข้อมูลวิทยาศาสตร์ และดูแลรังของเต่ามะลฟวง เต่าตนุ และเต่ากระ [ref:1] ไม่มีความหรูหรา ไม่มีเฮลิคอปเตอร์กู้ภัย มีแต่สมุดจด หลักไม้ไผ่ และการเดินอดทนสามสิบปี

ตัวเลขที่เดินไปในทิศทางที่ดี
ชายฝั่งไทยเป็นบ้านของเต่าทะเล 5 ชนิดจาก 7 ชนิดที่มีบนโลก ฝั่งทะเลอันดามันมีปฏิทินของแม่เต่าแต่ละชนิดหมุนเวียนกันไป เต่ามะลฟวงกับเต่ากระช่วงตุลาคมถึงกุมภาพันธ์ ส่วนเต่าตนุมีนาคมถึงกรกฎาคม [ref:2][ref:4] เต่าทะเลได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายไทยมาตั้งแต่ปี 2490 (ค.ศ. 1947) [ref:2]
ท่ามกลางนั้น ข่าวจากเกาะพระทองจึงน่ายินดีจริง ๆ ฤดูวางไข่ปี 2024–2025 ทีมงานซึ่งร่วมมือกับชุมชนและ DMCR บันทึกจำนวนรังที่เพิ่มขึ้น เป็นการพลิกแนวโน้มรายปีที่โครงการอธิบายว่าคือผลของการดูแลระยะยาว ประชากรเต่าที่มาวางไข่บนเกาะอยู่ในภาวะเสถียรและเพิ่มขึ้น [ref:2] บนหาดที่นับทุกฤดูกาลทีละรัง นี่คือหมุดหมายที่คุ้มค่าต่อการตื่นมาเช้าตรู่
พิพิธภัณฑ์เล็ก ๆ ที่เล่าเรื่องทั้งหมด
ข้อมูลสามสิบปีทั้งหมดมีบ้านเป็นหลักแหล่ง นั่นคือพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติบ้านเต่า ที่เปิดสอนเรื่องราวของโครงการมาตั้งแต่ปี 1996 แต่แดดจัดและมรสุมหลายทศวรรษก็ทำให้อาคารเก่าทรุดโทรม นอคเครตจึงเปิดระดมทุนย้ายและสร้างใหม่เป็นศูนย์ข้อมูลอนุรักษ์ธรรมชาติ ล่าสุดเติมได้ 4,255 ยูโรจากเป้าหมาย 15,000 ยูโร จากผู้บริจาค 36 ราย [ref:3]
มันคือบทต่อไปที่พอดีเป๊ะ เต่ากลับมา บ้านของเรื่องเล่าเต่าก็กำลังจะกลับมาเหมือนกัน

มาเห็นกับตาคุณเอง
เกาะพระทองเดินทางโดยเรือจากฝั่งคุระบุรีในจังหวัดพังงา ช่วงกุมภาพันธ์ถึงมีนาคมเป็นช่วงที่เต่าทะเลฝั่งอันดามันเคลื่อนไหวและขึ้นมาวางไข่มากที่สุด และเป็นจังหวะเดียวกับที่นักดำน้ำรอเฝ้าฉลามวาฬกับปลากระเบนราชูที่ริเชอลิวร็อก จุดดำน้ำระดับโลกไม่ไกลจากเกาะ [ref:5] เดินหาดเช้า ๆ มองหารอยครีบ แล้วปล่อยมันไว้เหมือนเดิม เพราะใต้เนินทรายนั้น ฤดูกาลหน้ากำลังถูกนับอยู่เงียบ ๆ
ยังไม่มีความคิดเห็น มาเป็นคนแรกที่ร่วมแบ่งปันความคิดกัน