เสียงแรกที่คุณได้ยินคือรถดนตรี — เสียงเบสหนักแน่น เคลื่อนตัวช้าๆ ตามถนนถาวรวงษ์ จากนั้นก็ธง นับร้อยผืน ถือโดยผู้คนที่เดินออกมาจากอพาร์ตเมนต์ เกสต์เฮาส์ และหมู่บ้านชาวประมงที่ซุกอยู่หลังชายหาด เมื่อบ่ายวันที่ 7 มิถุนายน 2569 พัทองกลายเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยมีใครยอมรับกันเท่าไร นั่นคือสถานที่ที่ต้อนรับทุกคนอย่างแท้จริง
เทศกาลไพรด์ภูเก็ต 2026 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1-7 มิถุนายน โดยสมาคมอันดามันเพาเวอร์ภูเก็ต ภายใต้ธีม "From Visibility to Equality" หรือจากการมองเห็นสู่ความเท่าเทียม ตลอดทั้งสัปดาห์มีกิจกรรมหลากหลาย ทั้งการแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาด เวที Pride Talk ในชุมชน การประกวด Miss Queen Andaman Power 2026 และขบวนพาเหรดยามเย็นที่เริ่มต้นจากถนนราษฎร์ประชานุกูลไปสิ้นสุดที่เวที Bay Arena ใกล้จังซีลอน [ref:1]
ขบวนพาเหรดในวันสุดท้าย 7 มิถุนายน เริ่มตั้งแต่สี่โมงเย็นจนดึกดื่น ธง รถแห่ ชุดแต่งกาย และรถดนตรีเคลื่อนผ่านพัทอง ท่ามกลางฝูงชนที่ล้นออกมาบนทางเท้าและถนน คู่มือ Timeout Phuket บรรยายบรรยากาศไว้ตรงๆ ว่า ทุกคนยินดีต้อนรับ ไม่ว่าจะร่วมเดิน เชียร์ หรือแค่มายืนให้กำลังใจ [ref:2] และนั่นก็เป็นความจริงทุกประการ
สิ่งที่ทำให้งานปี 2026 แตกต่างออกไปไม่ใช่ขนาดของงานเพียงอย่างเดียว แต่คือเจตนาอันชัดเจนที่สถาบันท้องถิ่นเลือกเดินหน้า สมาคมอันดามันเพาเวอร์ภูเก็ตไม่ใช่แบรนด์โรงแรมหรือแคมเปญการท่องเที่ยว แต่คือกลุ่มคนที่ส่วนใหญ่มาจากภูเก็ต ที่สร้างงานนี้ขึ้นมาทีละชิ้นตลอดหลายปี ธีม "From Visibility to Equality" คือการประกาศทิศทาง ความมองเห็นได้เกิดขึ้นแล้ว งานต่อไปคือสิทธิ ความปลอดภัย และความเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันสำหรับผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศทั้งที่อาศัยและที่เดินทางมาเยือนชายฝั่ง
รองประธานสมาคม นพสร สมพล สิทธิเวช เป็นตัวแทนองค์กรในงานพิธีการตลอดสัปดาห์ ขณะที่อาสาสมัครดูแลกิจกรรมริมหาดและเวทีชุมชนทั่วพัทอง
พัทองบางครั้งถูกพูดถึงด้วยความรักปนระอา ในฐานะกิโลเมตรที่อึกทึกที่สุดของภูเก็ต แต่ในช่วงสัปดาห์ไพรด์มันกลายเป็นอีกสิ่งหนึ่ง นั่นคือเส้นทางที่ครอบครัวชาวไทย ชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ นักท่องเที่ยว LGBTQ+ และคนที่แวะมาดูโดยบังเอิญ ต่างแบ่งปันพื้นที่เดียวกันโดยไม่ต้องมีพิธีรีตอง ไม่มีพื้นที่สำหรับผู้ชมแยกต่างหาก ขบวนเคลื่อนผ่าน และฝูงชนก็เคลื่อนไปพร้อมกันหรือรอบๆ ตามโมเมนต์นั้น
มีสิ่งหนึ่งที่ควรสังเกตเกี่ยวกับบริบทของเทศกาลนี้บนแผนที่ ชายฝั่งทะเลอันดามัน ตั้งแต่ระนองลงมาผ่านพังงาและภูเก็ตจนถึงกระบี่ มีประเพณีอันยาวนานของความหลากหลายทางชุมชน ชาวมอแกนที่ล่องเรือในท้องทะเล ชุมชนเปอรานากันในเมืองเก่าภูเก็ต และหมู่บ้านชาวประมงที่กระจายอยู่ทั่วอ่าวพังงา ล้วนเป็นตัวแทนของกลุ่มคนที่ใช้ชีวิตอยู่ริมทะเลในแบบของตนเอง ด้วยอัตลักษณ์ของตนเอง โดยไม่ต้องรออนุญาต ในแง่นั้น เทศกาลไพรด์ภูเก็ตก็เป็นส่วนหนึ่งของประเพณีเดียวกัน นั่นคือชายฝั่งนี้เปิดกว้างมาโดยตลอด
นอกจากตัวงานแล้ว ปี 2569 ยังเห็นภูเก็ตก้าวไปสู่การรับรองอย่างเป็นทางการในฐานะเมืองแห่งความเท่าเทียม เกาะแห่งนี้ลงนามในกติกาความเท่าเทียมก่อนงานเทศกาล เพื่อแสดงความมุ่งมั่นในการสร้างพื้นที่ที่ปลอดภัยและเป็นธรรม ไม่ใช่แค่ในฐานะจุดขายด้านการท่องเที่ยว แต่ในฐานะหลักการที่ยึดมั่นสำหรับผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ตลอดทั้งปี [ref:1]
สำหรับผู้ที่อยู่บนถนนถาวรวงษ์เมื่อเย็นวันที่ 7 มิถุนายน สิ่งที่อาจประทับใจมากที่สุดไม่ใช่รถแห่หรือการแสดงบนเวที แต่คือผู้คนริมถนน หลายวัย หลายสัญชาติ ส่วนใหญ่ไม่รีบร้อน ส่วนใหญ่ยิ้มแย้ม มีผู้หญิงอายุหกสิบกว่าจากเมืองภูเก็ตยืนอยู่ริมขบวน ถือธงสีรุ้งเล็กๆ ที่เธอทำเองอย่างเห็นได้ชัด จากผ้าและไม้ เธอไม่ได้เดินขบวน เธอแค่ยืนดู แต่เธออยู่ที่นั่น
นั่นคือสิ่งที่เทศกาลไพรด์ภูเก็ต 2026 มองเห็นได้จากถนน และนั่นก็คือสิ่งที่ชายฝั่งนี้กำลังสร้างขึ้นอย่างช้าๆ ในแบบที่สิ่งดีๆ บนอันดามันมักเกิดขึ้น ไม่ใช่ทีเดียวทั้งหมด แต่ค่อยเป็นค่อยไป และเต็มไปด้วยความอบอุ่น [ref:2]
ยังไม่มีความคิดเห็น มาเป็นคนแรกที่ร่วมแบ่งปันความคิดกัน